Welkom bij de Muziek van de Jaren Zeventig pagina 6

Hij werd bekend met zijn solosingle ‘Tonight’. Trad op met zijn broers als The Sherman Brothers en vertolkte later, in de jaren 80, de megahit ‘Stars on Stevie’. Op 5 november 2007 startte via de vragenrubriek van deze website de zoektocht naar Tony Sherman. Wat was er na al die jaren van hem geworden? Treedt hij nog steeds op? Na lang zoeken was het dan eindelijk gelukt en kon ik Tony op 23 augustus telefonisch interviewen tijdens mijn radioprogramma ‘Back to the Seventies’ bij Compleet FM. Hieronder een verslag van het interview met de legendarische soulzanger uit de jaren 70.

Toen ik hem aan de telefoon kreeg was het de hartelijke stem van Tony die mij direct opviel. ‘Goedemorgen Nico, hoe is het?’ was zijn eerste reactie! Ik vertelde hem dat ik al bijna een jaar naar hem op zoek was. Een beetje verbaasd zei hij ‘Ik ben niet zo moeilijk te bereiken hoor jongen’. Ik vertelde hem dat ik tijdens de zoektocht uiteindelijk via zijn zoon aan zijn e-mail adres was gekomen. Vervolgens ging het gesprek al snel terug naar de jaren 70. De tijd dat hij van Curaçao naar Nederland verhuisde en het hier wilde gaan maken. Tony vertelde dat hij de eerste drie jaar in Amsterdam heeft gewoond, daarna naar Eindhoven en later naar Helmond verhuisde waar hij een echte ‘kattenmepper’ (spotnaam voor inwoner van Helmond) werd. Ik vertelde Tony over een krantenknipsel wat ik had bewaard van een landelijk dagblad uit de jaren ‘70. In het artikel stond dat hij in Nederland met zijn broers naar de top wilde, maar Tony zou verlegen zijn en bijna geen Nederlands spreken. Lachend zei Tony het artikel te herinneren. ‘Geen idee hoe ze daar aan gekomen zijn hoor, ik zeg namelijk liever te weinig als te veel’. Trots vertelt Tony dan verder over zijn artiestenbureau op Gran Canaria waar hij tegenwoordig samen met zijn broers boekingen doet voor artiesten die optreden in Griekenland, Tenerife en zelfs Dubai. Tony: ‘Maar ik ben nog steeds zanger hoor, dat is mijn beroep en ik zal hiermee tot mijn graf doorgaan. Ondertussen ben ik 54 en sta nog steeds op de bühne met mijn jongste broer en zijn zoon. Want zingen is mijn passie’. Je eerste hit was ‘Tonight’ in 1974, volgens mij kwam deze single op nummer 11 in de Top 40 te staan. ‘Dit zal nummer 4 zijn geweest’ verbeterde Tony mij en het werd even een lachende spraakverwarring. Op mijn vraag of hij zijn eigen platen nog wel eens beluistert zegt hij: ‘Nee daar luister ik eigenlijk nooit meer naar. Ik ben iemand die na iets succesvol gedaan te hebben daarna ook meteen door wil. Ik ben niet het type dat steeds terug gaat naar wat hij ooit goed deed. Maar ik kan het me nog wel herinneren hoor’. Vervolgens zingt Tony het refrein ‘I’m gonna [a2.jpg] stay with my baby tonight’… en draai ik daarna de singleversie. Na dit te hebben beluistert zegt Tony: ‘Ja ja dat brengt leuke herinneringen’. Ook herinnert Tony zich de periode van zijn megahit ‘Stars on Stevie (Wonder)’ nog heel goed, ‘Het Stars on 45 project van Jaap Eggermont, Ik ontving hiervoor de Exportprijs en schat dat er zo’n 1,5 miljoen singles van verkocht zijn. Hierna heb ik Stevie Wonder meerdere keren ontmoet en heb nog een concertoptreden voor Nelson Mandela met hem gedaan. Stevie is hierna een goede vriend van me gebleven’. Al pratend over Tony’s singles komen we op zijn plaat ‘When the light goes out’. Tony zingt vervolgens het refrein en ik start de plaat. In de laatste secondes van deze prachtige single bedank ik Tony voor het interview. ‘Helmaal te gek man, ik vind het hartstikke leuk dat je me geïnterviewd hebt en wens je heel veel succes met je radioprogramma! De groeten aan iedereen in Nederland!’. Op de valreep vraag ik hem nog even of hij nog eens in Nederland komt optreden, hij twijfelt en verwijst naar de jeugd van nu en doelt daarmee op zijn zoon en dochter.

Het was een leuk interview wat op 23 augustus 2008 live werd uitgezonden. (foto: Tony in de jaren 70)

Bintangs foto: FotoBuffel 2008

De band, met zijn roots in de regio Kennemerland, draagt al 45 jaar het oergevoel van rock ’n roll uit en behoort tot de beste rockbands van Nederland. De Band is nog altijd springlevend en heeft door de jaren een legendarische live-reputatie opgebouwd. Onvervalste rhythm en blues-rock, waarbij de damp van de wanden slaat. Wie kent niet hun grote hits ‘Riding on the L&N’ (1969), ‘Traveling in the USA’ (1970) en ‘I’m on my own again’ (1971). De geschiedenis van de Bintangs begint in 1961, toen al met Frank Kraaijeveld aan het roer. Inspiratiebronnen waren de rhythm & blues van rockers als Chuck Berry en Bo Diddley en later met name de The Rolling Stones. Sindsdien hebben de Bintangs alles beleefd wat een rockband mee kan maken: afgebroken zalen, hits en een geweldige live-reputatie. De Bintangs, vertegenwoordigd door Dagomar Jansen, Aad Hooft en Frank Kraaijeveld speelden meerdere keren live in het radioprogramma Back to the Seventies op Compleet FM. Voor de liefhebbers is de uitzending te bestellen op mp3. Mail hiervoor naar de webmaster: info@jarenzeventig.com

Herman Brood

"Leven als een opgevoerde brommer", was het motto van multikunstenaar Herman Brood. Hij was een "stadse indiaan" vol zelfspot die opviel met zijn uitbundige levensstijl aan de zelfkant, vol sex en tomeloos gebruik van drank en drugs. Zijn muzikale basis werd gevormd bij The Moans en de legendarische bluesformatie Cuby + Blizzards. Met zijn Wild Romance groeide hij uit tot de ongekroonde Nederlandse koning van de rock 'n roll. Brood beschikte over meer talenten. Zijn poëzie werd gepubliceerd. Furore maakte hij met zijn schilderijen en tekeningen vol felle kleuren en karakteristieke lijnen. In het galeriecircuit was Brood jarenlang één van de meest verkochte artiesten. Op kunstgebied was Brood grensverleggend door een brug te slaan tussen de avant-garde en massakunst. Ondanks zijn populariteit bleef Brood een cultfiguur. Hij leefde rock 'n roll en stierf rock 'n roll.

Don Rosenbaum

We zongen het liedje destijds allemaal mee… Swimming into deep water… would you help me one more time..I’m tryin’ all my best to keep live goin’... Goed voor een elfde plaats in de top 40 en de top tien in Belgie. Het begon allemaal met de enorme interesse die Don, en met hem een hele generatie jongeren, had voor popmuziek eind jaren 50, begin jaren 60 en toen eigenlijk alleen maar uitgezonden werd door Radio Luxemburg. Geinspireerd door die eerste Engelstalige popartiesten was er maar een grote wens: zelf muziek maken. Dat was tamelijk makkelijk te realiseren omdat broer Edo hem wel gitaar wilde leren spelen. Al snel speelde Don met verschillende bandjes die voornamelijk covers speelden van de zo bewonderde Engelse- en Amerikaanse artiesten. Toen dit leventje van versterkers sjouwen, in busjes zitten, en in rokerige zaaltjes spelen hem eind jaren zestig uiteindelijk de keel ging uithangen, ontstond het idee zelf nummers te gaan schrijven, maar die moesten dan wel ergens over gaan. Alle goede bedoelingen ten spijt bleken platenmaatschappijen in Nederland daar echter niet zozeer in geinteresseerd, maar wel in lekkere commerciele melodietjes die je in een keer in je kop had zitten. Don schreef begin jaren 70 een aantal nieuwe songs waarmee hij een auditie aanvroeg bij het toenmalige " Phonogram ". Hier werkte nog niet zo heel lang Boudewijn de Groot als producer en hij zocht nieuw talent voor zijn artiesten-stal. De nummers werden beluisterd, en als eerste single werd "Miss America " opgenomen. Het nummer is een protest tegen de Amerikaanse oorlog in Vietnam en het imperialisme in het algemeen. Deze single kwam redelijk hoog in de tip-parade, maar bleef daar steken. Het zelfde lot was ook de volgende single " Like to know a bit about you " beschoren. Desondanks werd begonnen met de opnamen van het album "Swimming into deep water ", waarvan de titelsong in 1972 als single werd uitgebracht. Er kwamen ook TV -optredens zoals in " Op losse groeven " en " Top -Pop ", het populairste-pop-programma in die tijd, gepresenteerd door Ad Visser. Wil je meer weten over Don Rosenbaum, bezoek dan zijn website: www.donrosenbaum.nl © met dank aan Don.

The Surfers

In 1978 startten de heren van Cat Music (Catapult) het project ‘The Surfers’, een act bestaande uit 7 leden. Met o.a. Esther Oosterbeek (Dolly Dots) en Iwan Groeneveld, ook bekend als Spooky, van Spooky & Sue en the Swinging Soul Machine, zij hadden in 1969 een megahit met ‘Spooky’s day off’, de b kant van de single ‘Nobody wants you’. De Surfers hitsingle ‘Windsurfing’ werd in 1978 een grote hit en bereikte de tweede plaats in de top 40. Na dit succes werd een vervolg uitgebracht, ‘Windsurfing Time’. Het werd een redelijke hit (nummer 17 in de top 40) maar behaalde niet het verwachte resultaat. The Surfers brachten in dit zelfde ‘Beach Boys repertoire’ nog enkele singles uit, maar kwamen hiermee niet hoger dan de tipparade.

Mungo Jerry

In 1970 had de groep Mungo Jerry een grote nummer 1 hit met 'In the Summertime'. Het singletje stond maarliefst 16 weken in de top 40 en werd een van de meest bekende zomerhits aller tijden. Mungo Jerry had een aparte sound en maakte gebruik van wel zeer aparte instrumenten zoals het wasbord en de kazoo. Mungo Jerry werd in 1970 geformeerd door zanger en gitarist Ray Dorset. De naam komt van het gedicht Old Possom's Book of Practical Cats. De kat in dit gedicht luistert naar de naam Mungo Jerry. De groep bestaat inmiddels niet meer maar zanger Ray treedt nog steeds op met de hits van toen.

De jaren 70 staan bol van de muzikale herinneringen. Meer informatie over de groepen en artiesten lees je op de overige muziekpagina’s en de pagina ‘pophistorie’. Er worden regelmatig nieuwe stukjes informatie geplaatst. Klik hiervoor op links in de linker kolom van de site.

Back to the Seventies

Je kunt ook luisteren naar het radioprogramma van de webmaster van deze site, ‘Back to the Seventies’. De uitzending is live op zaterdagochtend van 10.00-12.00 uur en de herhaling op maandagochtend van 10.00-12.00 uur op www.compleetfm.nl

statistieken op website