Mijn verhaal...
Er zijn tijden geweest dat het best goed ging, maar ook tijden dat het niet goed ging. Dat ik mijn ontslasting niet op kon houden en dat het fout ging als ik ergens was. Weer afvallen en slap voelen, en uiteindelijk weer aan de prednison. Niet leuk. Vanaf september 2005 ben ik nu ziek, mijn amandelen zijn op 13 sept eruit gegaan en sindsdien gaat het met mijn darm ook niet goed, eerst heb ik nog wel doorgewerkt, wilde niet toegeven maar in novemeber gaf men lijf het op. In december weer aan de prednison, t leek de goede kant op te gaan, maar helaas, toen ik ging afbouwen ging het gelijk ook weer slechter met de ontsteking. Dat mocht toch echt niet kunnen zijn mijn arts. Inmiddels ook al nieuwe medicijnen geprobeerd en het hielp niets.Toen heb ik de knoop doorgehakt, die darm moet eruit! Ik wil geen angst meer hebben, niet de deur uit durven, me altijd slap en moe voelen! Ik ben 25 jaar en wil genieten van mijn leven en mijn gezin! Na wat gesprekken hier en daar stond gelukkig iedereen achter me, zowel thuis als in het ziekenhuis. M'n arts heeft me doorgestuurd naar Dr Broeders, de chirurg die zeer ervaren is met dit soort operaties. Het betekent dan dat ik een stoma krijg, je kan ook je dunne darm aan laten sluiten op je endeldarm maar dat is voor mij geen optie. Alsnog een keer of 5/6 naar het toilet per dag, en niemand kan mij garanderen dat ik dan de ontlasting wel goed op kan houden. Het risico dat ik na een zware operatie nog steeds met dezelfde angsten zit wil ik niet. Een stoma is voor mij de best de oplossing, en ik kan niet wachten! Me niet meer moe en slap voelen, geen angsten maar met de deur uit gaan, geen paniekaanvallen meer! Heerlijk!!! Als het goed is gaat in juni dit hele verhaal gebeuren, dat wachten we nog even af! Spannend! Liefs kim heb te horen gekregen dat ik 21 juni moet! De eerste dag van de zomer en jeroen zijn verjaardag... 3 leuke dingen op 1 dag! hihi **** dinsdag 20 juni Vandaag om half 2 moest ik me melden… Iedereen was zenuwachtig behalve ik… Ik hoop dat dit voorlopig nog even zo blijft. Eerst had ik een intake gesprek met een verpleegkundige van de afdeling, prima gezellige meid. Even alle dingen doorgenomen die ik toch al wist, dat krijg je als je er van houd achter je pc te zitten en alles op te zoeken. Daarna naar men bedje, aan t raam gelukkig, daar hoopte ik al op, alleen jammer dat ik tegen het UMC zelf aankijk. T is een soort binnenplaats en dus niet echt super, maar ja je kan niet alles hebben natuurlijk. De verpleging is erg aardig hier, als je iets wil kan mag t allemaal. Ik lig op een 4persoonkamer, allemaal vrouwen. De mevrouw links (vrouw1) naast me is gister geopereerd, ook aan haar darm, er is een stuk dunne darm weg gehaald begreep ik, die kletst al wel weer aardig, ik hoop dat ik er ook zo bij lig als haar straks. Haar man die is erg nieuwsgierig, die vroeg bijna gelijk wat ik had en wat er ging gebeuren. Hij kreeg later ook op z'n donder, ‘dat vraag je toch niet? Je maakt eerst een beetje kennis en dan wacht je af!' Dat was de reactie van vrouwlief… haha Ik vind het allemaal prima, maakt mij niet uit wie wat van mij weet. Tegenover me links ligt een indische vrouw (vrouw 2) met 105 kinderen… hihi iet wat overdreven maar t zat even aardig vol hier. Ze vertelde me dat ze een tijdelijk stoma heeft, dat komt doordat ze een enorme aambei heeft. Nou ja, ik zal jullie de details besparen… hihi Recht tegenover mij ligt een oudere mevrouw (vrouw 3), geen idee waarom en hoe, ze ligt al de hele dag te slapen, is alleen ff weg geweest voor een hartfilm vanmiddag. Misschien dat ik die later nog te spreken krijg een keer, wie weet… Ik ben maar hard aan het afwachten, morgen krijg ik een klysma, die wilde ze eigenlijk nu al doen… Ik zei tegen de verpleging dat dat helemaal niet handig is omdat er morgen vanuit men maag toch weer allemaal ontlasting in men darmen zit. Aan gezien ik waarschijnlijk rond een uur of 11 aan de beurt ben morgen is er nog tijd zat om dat sochtends ff te doen. Ze had de klysma al gepakt en t is net zo'n klein lullig flesje als ik thuis ook al 100 keer heb gehad! Haha Ik was me toch wat zorgen aan het maken, dacht dat het een grote zou zijn. Hoewel ik aardig wat gewend ben maak ik me daar dan nog wel wat zorgen over. Maar gelukkig nergens voor nodig! Ze vroeg gelijk of ik het zelf wilde doen, prima de bima!!! Dus morgen als ik wakker word doe ik dat lekker even zelf. Morgen ochtend komt mijn mams nog even langs, even mee wachten… Baal wel een beetje dat ik niet al eerder mag, gewoon lekker vroeg, is t maar klaar. In de OK krijg ik een infuus en de narcose en als ik in slaap ben een katheter, later als de operatie klaar is, krijg ik ook nog een neussonde die voert de maagsappen af en zorgt ervoor dat je niet misselijk wordt. Zodra je weer wat kan eten of iets dan gaat dat ding er waars ook wel uit. Ik hoop snel want het lijkt me nix! Ik hoop 1 ding, dat ik morgen voetbal kan kijken! Door zijn ze wel, maar t kan nog wel eens een hele leuke wedstrijd gaan worden. Al is het maar af en toe met 1 oog! Haha We zullen zien… Ik ga weer even zappen, heb ook nog een heerlijke slaappil naast men bedje liggen, dus tukken kan ik wel denk ik. Morgen zal ik zien of ik nog even kan typen voordat ik de lul ben, hoe lang t duurt voordat ik daarna typ weet ik niet maar dat merken we vanzelf wel weer! Liefs kim woensdag 21 juni Vandaag was de operatie dag, ik zou als derde aan de beurt zijn. Om 8 uur beginnen ze met opereren en er was een operatie van 3 kwartier en een van een uur. Na wat rekenen, ruim rekenen zaten we op een uur of 11, misschien half 12 dat ik aan de beurt zou zijn. Jammer….. T werd 1 uur. Ik zat samen met men mams te wachten en eigenlijk was het wel heel erg gezellig. Toen ik weggereden werd liep men moeder gelijk mee naar de liften, ik moest de ene kant op en zij de andere. Ik kan je vertellen dat is wel heel moeilijk! Heb me maar even groot gehouden, maar leuk was het niet. Wat dat betreft kan je eigenlijk beter alleen wachten! Haha Maar goed, ik geloof dat we ons allebei groot aan t houden waren, maar al snel was ik lekker de hoek om. Ik werd een soort wachtkamer ingereden waar al 2 andere mensen lagen te wachten. Dr Broeders kwam nog even naar me toe om in t kort nog 1 x te vertellen wat er zou gebeuren. T enige wat ik nog niet wist is dat de ruggenprik niet tijdens de narcose zou plaatsvinden wat ik wel begrepen had eerder. Fijn! Er gaat dan een soort katheter in je rug met morfine erin, dan kunnen ze heel erg goed pijn bestrijden. Eenmaal in de OK werd de hele boel op gang gezet, dan duurt t nog ff voordat je onder zeil bent hoor! Overal krijg je plakkers, een ding op je oor om het zuurstofgehalte in je bloed te meten, en infuus, en dan dat ruggending. Het was gelukkig niet echt pijnlijk, voelde niet lekker, maar t was goed te doen. T is dan ook maar een heel erg dun slangetje, moet ook wel want daarna moet erop liggen. Rond kwart voor 6 werd ik weer wakker, ik lag te rillen als een gek! Kreeg er een spuit voor en toen was het gelijk over, ook werd ik heel even misselijk, ook daar een spuit voor gehad en toen was dat ook weg. Ideaal hoor, dat ziekenhuis spul. Als eerste heb ik toen onder de deken gekeken! Ik was zo benieuwd hoe het allemaal eruit zou zien. Echt heel goed kon ik het niet zien, er zit natuurlijk een stomazakje overheen, maar alleen hoe netjes het allemaal al eruit zag! Super! 4 gaatjes waar de instrumenten doorheen gegaan zijn, en 1 gaatje in men navel voor het cameraatje. Heel netjes! Ik was er gelijk al blij mee, dat was wat vreemd voor de meeste mensen daar geloof ik. T schijnt niet vaak voor te komen dat iemand zo blij is! Bas en men ouders waren er toen ik op de zaal werd gebracht, dat was fijn. Ze zijn snel weer weg gegaan, wat niet zo heel erg was want echt top voelde ik me natuurlijk niet. Men ouders waren eerst nog even naar beneden gegaan om bas en mij even alleen te laten. Hadden ze beter niet kunnen doen, want voor bas werd het even allemaal te veel. Ik heb die jongen nog nooit zo wit gezien!!! Hij vroeg of ik het erg vond dat ie even naar beneden zou gaan, tuurlijk is dat niet erg. Men mams kwam al vrij snel weer naar boven toe om me gezelschap te houden.Later waren men pa en bas er nog even en toen zijn ze naar huis gegaan, en ben ik lekker gaan slapen… Helaas geen voetbal voor mij……… donderdag 22 juni Ik werd best goed wakker, voelde me ook best aardig! Heel niet slecht voor zo'n eerst dag na een operatie, mocht gelijk ook wat yoghurt eten. Allen, die slang in men neus, wat deed die zeer in men keel zeg! Bah, wat een naar gevoel! Ik zei dat tegen de verpleging en ze zei dat ie toch nix deed en omdat ik niet misselijk was verder mocht die eruit! Joepie!!!! Ik had meer pijn in men keel dan in men buik… Rot ding. In de middag kreeg ik wel heel erg veel zin in brood, volgens de verpleging niet echt gebruikelijk, maar gelijk kwam Dr Broeders ook nog even langs en heb ik het aan hem ook nog gevraagd. Hij zei dat het wel heel erg snel was, maar dat het wel mocht. Ik moest goed naar men lichaam luisteren en gelijk stoppen als het niet goed zou voelen. Ik at 1,5 boterham, zonder koorts heerlijk gedoopt en zoute tomatensoep. Wat was het lekker!!! Later op de avond moest ik wel een x overgeven maar dat kwam door de appelsap, veel te zoet. Het was ook alleen maar vloeibaar wat er uit kwam, men brood zag ik later ook goed terug in men zakkie haha! Ik was ook niet echt misselijk, maar t kwam gewoon in 1 keer eruit, net alsof het idd teveel was geweest of te zoet. Ben daarna ook heerlijk in slaap gevallen. Na even te slapen ging het niet goed met de vrouw naast mij, ik hoorde de verpleegkundige zeggen dat ze de hele dag al niet geplast had en een veel te lage bloeddruk had. Ze zou de arts gaan bellen, en dat midden in de nacht is volgens mij niet best. Het grote licht ging aan en er stonden een hoop mensen om haar bed, ze werd weggereden voor onderzoeken en uiteindelijk ook geopereerd. Wat bleek ze heeft een zware longontsteking, vrijdag 23 juni Toen ik vanmorgen wakker werd was de vrouw naast me weg, ze ligt inmiddels op de intensive care, het gaat helemaal niet goed. Ze houdt heel erg veel vocht vast en is helemaal opgezet. Toevallig komt nu net haar dochter weer even binnen, ze wordt kunstmatig in slaap gehouden en beademt… Bah, wat een naar idee, ze weten niets verder, het is kritiek allemaal... Heel naar als dit met je moeder gebeurd. Vandaag aardig wat brood en beschuit gegeten, wel droog, maar t smaakt me lekker!!! Hihi Voel me ook al weer een stuk beter dan gister, merk dat t vooruit gaat allemaal. Heb ook samen met de verpleegkundige met stoma schoongemaakt en eens even goed bekeken, morgen ga ik het zelf doen. Het ziet er heel grappig uit, T is net alsof t leeft, je darm maakt natuurlijk peristaltische bewegingen, dat doet dit stukje darm ook nog dus af en toe lijkt het net een worm. Hihi Ik ben er zo blij mee! Vanavond had ik ook een heerlijk menu, rijst met kipnuggets! Zou wat voor noa zijn, het heeft me heerlijk gesmaakt allemaal. Wel eet ik steeds kleine beetjes, er is nix naarders dat je misselijk voelen vind ik altijd, tussendoor eet ik crackers en beschuit. Prima vol te houden zo! Vandaag voor het eerst uit bed geweest, de broeder stond vanmorgen aan mijn voeteneinde en deelde even mee dat ik eruit zou gaan! Hihi Hij heeft een kar gepakt waar alle snoeren en dingen op en aan kon en dat ging heel erg goed. Kon heerlijk even onder de douche en af en toe even mijn bed uit. Dat is toch ook wel erg lekker want alles gaat me zeer doen van dit klote bed! zaterdag 24 juni Vandaag gaan alle slangen eruit!!! Ikke blij!!! Men infuus en de katheter zijn er al uit, nu nog de morfinepompruggenprikding (leuke voor galgje) in men rug. Dat moet de anesthesist doen, dan mag de verpleging niet. Daar wacht ik nu dus nog op en dan kan ik straks lekker douchen! Had gister ook al wel gedouched meer toen mocht men rug niet te nat worden door de plakkers die erop zitten van de morfinepomp. Maar het is al lekker dat het meeste al weg is, heerlijk! Ik was vanmorgen even een ochtendwandelingetje aan t maken over de gang, en de broeder (dave) kwam net binnenlopen. We stonden even te kletsen en hij vroeg ook wanneer ik naar huis wilde, ik zei dat ik maandag wel wilde maar dat ik het waars niet voor het zeggen heb. Hij vertelde dat als alles goed gaat, t eten t verzorgen van de stoma ed dat t dan prima is. Natuurlijk beslist de arts dat uiteindelijk maar de kans zit er wel in dat ik maandag al mag! Zit ik toch aan het minimum aantal dagen. Het zijn er dan 6 vanaf de operatie dag, das dan toch netjes. Dave komt net binnen dat ie nu de anesthesist gaat bellen, ik/we zitten te wachten want ik wil eerst die zooi van men rug voordat ik kan gaan douchen……. Gelukkig heb ik alle tijd! Het is nu inmiddels avond en ik heb toch zo heerlijk gedouched! Men slangetje was uit men rug, was trouwens nog heel even bang dat het zeer zou doen maar ik voelde er zo goed als nix van. Ik vroeg aan de anesthesist hoe lang stuk er nou in zat, is dat dus nog een cm of 10!!! Gewoon in je rug! Ben blij dat ik dat pas weet nu hij er al weer uit is, en niet dat ik er nog tegenaan zit te leunen. Gatver, het idee alleen al…… Vandaag is er weer wat bezoek geweest, nu alleen smiddags, vandaag dat ik nu ook nog even typ. Meestal als ik ook savonds bezoek heb dan is dat me net ff teveel, maar nu niet. Morgen komen men ouders nog even , bas zen ouders en bas, en noa natuurlijk, allemaal smiddags ook tussen 2 en 5 denk ik, dus savonds weer rustig. En zeer waarschijnlijk mag ik maandag naar huis!!! Beterrrrrrrr Ik heb vandaag met 2 verplegers erover gesproken en ze denken allebei wel dat het kan, het gaat heel goed, kan eigenlijk alles weer eten en als ik morgen ff zelf men stoma verzorg dan is het goed. Uiteindelijk beslist de arts natuurlijk, maar er is eigenlijk geen reden om hier te blijven. Vanavond heb ik heerlijk macaroni gegeten, wel de saus iets laten staan want er zat aardig wat ui en paprika in en ik ben bang dat dat misschien nog ff teveel is voor men darmen. Maar o wat is eten toch lekker. Vanmiddag van Jet een doos celebrations gekregen, ga 1 klein hapje nemen, heb zoon zin in de smaal van chocolade… Erg he?! Heb een koppie thee staan en daar hoort het wel helemaal bij. Moet zeggen dat ik nu een klein stukje in men mond heb en dat t heeeeeeeeeeeeeeel lekker is. We hoorde net hier op de zaal dat het met vrouw 1 niet goed gaat. Haar toestand was weer kritiek en de familie zit 24 uur aan der bed. Heel naar allemaal, ik hoop dat het gauw beter gaat, ze is al zolang ziek en dit gun je niemand. De dochters zijn misschien net iets ouder dan ik, heel naar… Straks ga ik even klagen bij de verpleging, ik heb zoon last van men rug. Echt door het bed, er zit ook een hele kuil in, ik slaap zo slecht. Bah! Lig hier verder prima hoor, maar ik word gek de hele dag zo. Misschien dat ik morgen even naar beneden kan ofzo, of even naar buiten. Ben het best zat aan het worden nu. Nou ja, niet mopperen, ik mag misschien maandag al weg en Dr Oldenburg zei dat ie nog nooit iemand zo snel heeft zien herstellen van zoon zware operatie. Niks om over te klagen dus eigenlijk…. Als we maar weer een nacht verder zijn, die nachten wil ik eigenlijk gewoon overslaan, dan is t prima. Maar helaas… met mazzel nog maar 2 dan ben ik er vanaf! Zondag 25 juni Grote dikke vette mazzel!!!!!!!!!!!! Nu ik dit typ ben ik thuis!!!! Haha Wat heerlijk is dat! Dave, de broeder, had men ontslagbrief klaar, ik vroeg of die voor vandaag was, nee voor morgen. Maar ik mocht wel weg als ik vanavond maar weer terug zou zijn……uhh liever niet! Ik vroeg of t goed was dat ik morgenochtend terug zou komen voor de laatste gesprekken. Ik slaap zo slecht, men rug doet best zeer. Hij vond dat eigenlijk ook wel prima en ging ff overleggen met de zaalarts. T mocht!!! Bas kwam al snel en keek ff gek op dat ik mee ging! Haha Op de valreep ff kunnen regelen dat noa bij sonja en ruud logeert, heerlijk! Morgen om 8 uur moet ik me weer melden, maar nu eerst men eigen lekkere bedje in!!!! Ik ben zooooooooooooooooooooooo blij!!!!!!!!!!!!!!!!! Wil iedereen nog even bedanken voor zijn/haar medeleven! Zo lief, heel veel kaartjes gehad, echt super!!!! Dikke X van mij…. **** De chirurg vertelde me later dat ie nog nooit iemand zo snel op heeft zien knappen, ik liep dan ook na een week alweer in de stad. Heerlijk om me zo te voelen en ook leuk natuurlijk om het te horen! Dit is zeker een goede keuze geweest, voel me nu al zoveel beter dan voor de operatie! Ben niet bang meer, geen paniekaanvallen ed... GENIETEN!!!! En nog steeds gaat het heel erg goed! Ben erg blij met de keuze die ik gemaakt heb. Het is niet zomaar iets wat je beslist... Ik voel me zo onwijs goed en gezond nu zonder alle medicatie ed. Heerlijk, ik hoop dat dit enorme positieve gevoel blijft, ik zou ook niet weten waarom niet eigenlijk. hihi ziekenhuis verhaal (2006)