|
Geschiedenis |
|
Zie ook: De
geschiedenis van: |
DE |
v Jaartallentabel: een
overzicht van de geschiedenis van het Oost-Frankische Rijk, het Duitse Rijk en Duitsland
met per vorst een korte samenvatting van de belangrijkste gebeurtenissen
tijdens zijn of haar regeringsperiode
v Vorstennamen: in de
onderstaande tabel worden de vorsten aangeduid met hun naam in het Duits;
in het Nederlands kennen wij de vorsten vaak onder een andere naam (een
voorbeeld: “Karl der Große” noemen wij “Karel de Grote”); de
vertaling van de vorstelijke voor- en bijnamen ziet u onder het kopje
Vorstennamen
|
Jaartallen |
Vorst |
" - ^ |
Huis |
Bijzonderheden |
|
Het Karolingische Rijk (Periode van het Frankische Rijk) |
||||
|
768-814 |
Keizer Karl der Große [Carolus Magnus; Charlemagne] |
" 02.04.747 - ^ 28.01.814 |
Karolingse Huis |
Hij was koning (vanaf
25.12.800 keizer) van het Frankische Rijk als zoon en opvolger van koning Pepijn III, tot 771 samen met
zijn broer Karloman; hij zag zichzelf als door God uitverkoren om het aardse
rijk tot een afspiegeling van de hemel te maken en verbreidde daarom het
christendom; hij heroverde Lombardije (773-774), Saksen (772-804), Beieren
(788), versloeg de Avaren (791-796), de Slaven (789-812) en stichtte de
Spaanse Mark (795); hij liet het gewoonterecht optekenen en reorganiseerde
het bestuur; hij regeerde op het toppunt van zijn macht over het gebied van
de Elbe tot de Spaanse Mark en van Midden-Italië tot de Noordzee; paus Leo III, die hij redde, gaf hem de
titel keizer van het Heilige Roomse Rijk |
|
814-840 |
Keizer Ludwig I
der Fromme |
" 778 - ^ 20.06.840 |
Karolingse Huis |
Enige zoon van Karl
der Große; hij was koning
(vanaf 816 keizer) van het Frankische Rijk; hij was een intellectueel en
godsdienstig man; hij hervormde de Kerk en liet kustverdedigingen tegen de
Noormannen bouwen; na zijn dood volgde een driedeling van het Frankische Rijk |
|
840-876 |
Keizer Ludwig II der Deutsche |
" ca.
804 - ^ 28.08.876 |
Karolingse Huis |
Derde zoon van
Ludwig I; eerste koning van Oost-Francië, in 843 door het
verdelingsverdrag van Verdun bekrachtigd; hij verkreeg in 870 door het
verdrag van Meerssen een deel van Lotharingen |
|
876-882 |
Keizer Ludwig III der Jüngere |
" ?
- ^ 20.01.882 |
Karolingse Huis |
Oostfrankische koning |
|
876-887 |
Keizer Karl III
der Dicke |
" 839 - ^ 13.01.888 |
Karolingse Huis |
Derde zoon van
Ludwig II; koning (sinds 881 keizer) der Franken, koning van Italië (879-888), keizer (881-888), koning
van Oost-Francië (882-888), koning van West-Francië (885-888); in
Oost-Francië werd hij opgevold door Arnulf von Kärnten en in West-Francië
door Odo Capet, waarmee een einde kwam
aan het Karolingische eenheidsrijk |
|
887-899 |
Keizer Arnulf von
Kärnten |
" ca.
850 - ^ 08.12.899 |
Karolingse Huis |
Natuurlijke zoon van
Karloman; koning (sedert 896 keizer) van Oost-Francië; hij versloeg in 891 de
Noormannen bij Leuven |
|
900-911 |
Keizer Ludwig III
das Kind |
" 893 - ^ 24.09.911 |
Karolingse Huis |
Laatste Duitse
koning/keizer uit het Karolingische huis; koning van Oost-Francië (899-911) |
|
Het Rooms-Duitse Rijk |
||||
|
911-918 |
Koning Konrad I |
" ?
- ^ 23.12.918 |
Konradiner Huis |
Eerste Duitse koning |
|
919-936 |
Koning Heinrich I
der Vogler |
" ca.
875 - ^ 02.07.936 |
Ottonen (Saksisch Huis) |
Rooms Koning (919-36),
hertog van Saksen (912-936); verkreeg zijn bijnaam omdat hij bij het horen van
het nieuws over zijn verkiezing op de vogelvangst was; hij verdedigde het
rijk succesvol tegen de Denen, de Slaven en de Hongaren en onderwierp
Lotharingen (925); door hem won het koninklijk gezag weer aan invloed; ook
wist hij de koningstitel erfelijk te maken voor het Saksische huis (919-1024) |
|
962-1806: het Heilige Roomse Rijk der Duitse Natie (das
Heilige Römische Reich Deutscher Nation); de rijksnaam luidde sedert de elfde
eeuw “het Roomse Rijk” (“das Römische Reich”), sedert de dertiende eeuw ‘’het
Heilige Roomse Rijk” (“das Heilige Römische Reich”), sedert de vijftiende
eeuw met de toevoeging “van de Duitse
Natie”(“Deutscher Nation”) |
||||
|
936-973 |
Keizer Otto I
der Große |
" 23.11.912 - ^ 07.05.973 |
Ottonen (Saksisch Huis) |
Zoon van Heinrich I; gehuwd met Eadgyth [Edith], dochter
van koning
Edward I van Engeland; hij versterkte het koninklijk gezag door de
macht van de stamhertogen in te dammen en door de invoering van het Ottoonse
stelsel, waarbij wereldlijke bestuurlijke bevoegdheden aan kerkelijke
functionarissen werden gegeven; de hertogen van Lotharingen en Franken kwamen
in opstand en vonden bondgenoten in de broers van Otto, Thankmar en Hendrik,
hertog van Beieren (ca. 920-955); Otto I slaagde erin een eind te maken
aan deze rebellie (938-942); hij trok Franken bij het koninklijk domein en
gaf zoveel mogelijk hertogdommen aan familieleden in leen; toen
Adelheid I de Heilige (ca. 931-999), de weduwe van de koning van Italië,
tijdens politieke wanorde Otto I te hulp riep, haastte hij zich naar
Italië (951); hij trouwde met Adelheid en liet zich in Pavia tot koning van
Italië kronen; spoedig daarna kwamen de hertog van Lotharingen en zijn zoon
Liudolf in opstand, maar hij bedwong deze; op de Magyaren, een Aziatisch
steppevolk dat sinds het einde van de 9e eeuw invallen in West-Europa deed,
behaalde hij in 955 een beslissende overwinning in de slag op het Lechfeld in
Beieren; de Magyaren vestigden zich daarop langs de middenloop van de Donau
(het latere Hongarije) en bekeerden zich daarbij tot het christendom; op
02.02.962 liet hij zich door paus
Johannes XII tot keizer van het eerste Duitse keizerrijk kronen; het
bij die gelegenheid uitgevaardigde Privilegium Ottonianum regelde de
verhouding tussen paus en keizer: iedere paus moest een eed van trouw aan de
keizer afleggen; een jaar later werd de keuze van een nieuwe paus afhankelijk
van het fiat van de keizer; het keizerschap werd pas na moeizame
onderhandelingen erkend door de keizer van het Oost-Romeinse of Byzantijnse
Rijk (die nog steeds aanspraak maakte op het hele Romeinse keizerrijk) |
|
973-983 |
" 955 - ^ 07.12.983 |
Ottonen (Saksisch Huis) |
Zoon van Otto I; sinds 961 Duitse koning, sedert 967
Rooms Keizer; gehuwd met de
Byzantijnse prinses Theophano (ca. 955-991) |
|
|
983-1002 |
" 980 - ^ 23.01.1002 |
Ottonen (Saksisch Huis) |
Sinds 996 Rooms Keizer; hij streefde naar een herleving van
het Romeinse Rijk |
|
|
1002-1024 |
Keizer Heinrich II der Heilige |
" 06.05.973 - ^ 13.07.1024 |
Ottonen (Saksisch Huis) |
Rooms-Koning (sedert 1014 Rooms Keizer), hertog van Beieren (995-1003);
hij moest verschillende nadelige oorlogen voeren tegen de Polen; hij
verdedigde de Kerkelijke Staat tegen aanvallen van onder meer Byzantium; hij
bevorderde op kerkelijk gebied de hervormingen van Cluny |
|
1024-1039 |
Keizer Konrad II
der Salier |
" ca.
990 - ^ 04.06.1039 |
Saliërs (Frankisch Huis) |
Rooms-Koning (sedert 1027 Rooms Keizer); onder hem werden de
lenen erfelijk; hij verwierf het koninkrijk Bourgondië (1033) |
|
1039-1056 |
Keizer Heinrich III |
" 28.10.1017 - ^ 05.10.1056 |
Saliërs (Frankisch Huis) |
Zoon van Konrad II; Rooms-Koning
(sinds 1046 Rooms Keizer); tevens koning van Bourgondië (1039-1056), hertog van Beieren (1027-1042)
en hertog van Zwaben (1038-1043); hij was
gehuwd met Gunhilda (dochter van koning Kanoet van Engeland, die tevens koning Knud I van Denemarken was en, sinds 1028, ook koning van
Noorwegen); hij huwde tevens Eupraxia, dochter van grootvorst Vsevolod I van Kiev;
hij plaatste, nadat drie
kandidaten aanspraak maakten op het pausschap, eigenmachtig een Duitse
bisschop op de stoel: het begin van een aantal sterke pausen dat uiteindelijk
leidde tot de investituurstrijd; hij koos kundige bisschoppen in het rijk en
bevorderde de hervormingen van Cluny |
|
1056-1106 |
Keizer Heinrich IV |
" 11.11.1050 - ^ 07.08.1106 |
Saliërs (Frankisch Huis) |
Zoon van Heinrich III; Rooms-Koning (sedert 1084 Rooms
Keizer); stond tot 1065 onder regentschap van zijn moeder; onder zijn bewind
brak de investituurstrijd uit met paus
Gregorius VII; tijdens dit gevecht ondermijnden de Duitse vorsten zijn
macht in het rijk; hij werd afgezet door zijn zoon Heinrich V, die hij
reeds tijdens zijn leven Rooms Koning had gemaakt (1098) |
|
1106-1125 |
Keizer Heinrich V |
" 1081 - ^ 23.05.1125 |
Saliërs (Frankisch Huis) |
Sedert 1111 Rooms Keizer; was gehuwd met Mathilde, dochter van
koning
Hendrik I van Engeland |
|
1125-1137 |
" ?
- ^ 03.12.1137 |
Supplinburger |
Sinds 1133 Rooms Keizer; zijn halfzuster Geertruid (alias Petronella) was gehuwd met graaf Floris II van Holland |
|
|
1138-1152 |
Koning Konrad III |
" 1093
of 1094 - ^ 15.02.1152 |
Staufer (Hohenstaufen) |
Hij ontnam de Welf Hendrik de Trotse zijn hertogdommen,
hetgeen het begin betekende van de burgeroorlog tussen de Welfen en de
Staufen; hij nam deel aan de mislukte Tweede Kruistocht (1147-1149) |
|
1152-1190 |
" ca.
1122 - ^ 10.06.1190 |
Staufer (Hohenstaufen) |
Sinds 1155 Rooms Keizer; zoon van Frederik II van Zwaben;
hij trachtte de machtsbasis van de koning te vergroten door de rijksgroten
aan zich te binden en de lagere adel en de ministerialen bestuursambten te
geven; deze politiek mislukte doordat hij door de vele oorlogen rechten te
gelde moest maken; hij had conflicten met de pausen en de Italiaanse
stadstaten door zijn poging om de keizerstatus te verhogen en de invloed in
Italië te herstellen; hij verdronk in Klein-Azië in het begin van de
Koningskruistocht; volgens de legende zou hij nog voortleven |
|
|
1190-1197 |
Keizer Heinrich VI |
" 1165 - ^ 28.09.1197 |
Staufer (Hohenstaufen) |
Zoon van Friedrich I; sinds 1191 Rooms Keizer; was gehuwd
met Constantia (dochter van koning Robert II van Sicilië en Napels); de
opvolging in Sicilië werd betwist door Tancred van Lecce (bastaardkleinzoon
van Robert II), die gesteund werd door de paus en koning Richard I van Engeland; hij
slaagde erin de opvolging te regelen, mede doordat hij laatstgenoemde een
jaar gevangen hield |
|
1198-1218 |
Keizer Otto IV von Braunschweig |
" ca.
1174 - ^ 19.05.1218 |
Welfen |
Sinds 1209 Rooms Keizer; hij won van de tegenkandidaat Philipp
von Schwaben, maar dolf het onderspit tegen Friedrich II (gesteund door
Frankrijk en de paus) door zijn verlies bij Bouvines in 1214, ondanks steun
van Engeland, Vlaanderen en Brabant |
|
1198-1208 |
Koning Philipp
von Schwaben |
" ca.
1180 - ^ 21.06.1208 |
Staufer (Hohenstaufen) |
Hij werd in 1198
gekozen tot Rooms-Koning door de Staufische factie, gesteund door koning Filips II van Frankrijk;
tegenstanders (Welfen) kozen Otto IV; hij werd vermoord om een
persoonlijke vete voordat in 1214 de internationale confrontatie bij Bouvines
plaatsvond |
|
1212-1250 |
" 26.12.1194 - ^ 13.12.1250 |
Staufer (Hohenstaufen) |
Zoon van Heinrich VI; sinds 1220 Rooms Keizer; was tevens
koning van Sicilië (1197-1250); hij kon door steun van paus Innocentius III en koning
Filips II van Frankrijk tot koning gekozen worden; hij maakte
van Sicilië een ambtenarenstaat; hij werkte in Duitsland de verbrokkeling in
de hand door het afstaan van koninklijke rechten; hij ging tweemaal succesvol
op kruistocht; hij had conflicten met de paus en met Italiaanse stadstaten
door zijn machtsstreven |
|
|
1250-1254 |
Koning Konrad IV |
" 25.04.1228 - ^ 21.05.1254 |
Staufer (Hohenstaufen) |
|
|
Interregnum |
||||
|
1247-1256 |
Koning Wilhelm von Holland |
" 1227 - ^ 28.01.1256 |
Hollands Huis |
Hij was tevens (vanaf 1234) Graaf Willem II van Holland;
hij koos de zijde van de paus in diens conflict met Friedrich II; hij
werd in 1247 tot Rooms-Koning uitgeroepen tegenover Friedrich II; hij
sneuvelde in de slag bij Hoogwoud tegen de opstandige West-Friezen |
|
1257-1274 |
Koning Alfons
von Kastilien |
" 1226 - ^ 04.04.1284 |
Castiliaans Huis |
Hij was tevens koning Alfonso X van León en Castilië
(1252-1284); hij werd gekozen tot Rooms koning in 1257, maar niet gekroond;
hij voerde veroveringen uit op de moslims; er ontstond een burgeroorlog na de
dood van zijn oudste zoon; hij had onenigheid met de adel en was een slecht
financier; hij was een belangrijk bevorderaar van wetenschap (astronomie:
alfonsische tafels), recht (hij liet gewoonterecht optekenen) en kunst (hij
schreef liederen) |
|
1257-1272 |
Koning Richard |
" 1209 - ^ 02.04.1272 |
Huis van Cornwall |
Engels edelman, graaf
van Cornwall (vanaf 1225) en van Poitou (vanaf 1226); hij was een broer van koning Hendrik III van Engeland;
in 1257 werd hij tot Rooms koning uitgeroepen, maar hij heeft nauwelijks
macht uitgeoefend |
|
Verscheidene Huizen |
||||
|
1273-1291 |
Koning Rudolf I |
" 01.05.1218 - ^ 15.07.1291 |
Habsburgs Huis |
Hij gaf de universele
rijkspolitiek op; geen keizerskroning vond plaats; hij slaagde erin om via
uitbreiding van zijn erfgebieden (Hausmacht) met Oostenrijk en Stiermarken de
basis te leggen voor het latere Habsburgse Rijk |
|
1292-1298 |
Koning Adolf |
" 1255 - ^ 02.07.1298 |
Huis van Nassau |
Hij werd afgezet door de Duitse keurvorsten; hij sneuvelde in
een slag tegen zijn opvolger Albrecht |
|
1298-1308 |
Koning Albrecht I |
" 1255 - ^ 01.05.1308 |
Habsburgs Huis |
Hij hield in 1300 een
rijksdag in Nijmegen, maar moest de aftocht blazen; hij werd in Zwitserland
vermoord door zijn neef Johann Parricida |
|
1308-1313 |
Keizer Heinrich VII |
" ca.
1262 - ^ 24.08.1313 |
Luxemburgs Huis |
Sinds 1312 Rooms Keizer; was tevens (sinds 1288) graaf Hendrik VII van Luxemburg;
hij vertrok in 1310 naar Italië, naar aanleiding van de strijd tussen de
Welfen en Ghibellijnen; nadat hij in 1311 tot koning van Italië was gekroond,
volgde in 1312 de kroning tot keizer: niet in de Sint Pieter (bezet door de
Welfen), maar in de basiliek Sint Jan van Lateranen; hij verwierf Bohemen
voor zijn zoon Jan; hij stierf tijdens de voorbereidingen voor een veldtocht
tegen Napels; in het Paradiso van Dante wordt hij bezongen als redder
van Italië |
|
1314-1347 |
Keizer Ludwig IV der Bayer |
" 1287 - ^ 11.10.1347 |
(Wittelsbach) |
Sinds 1328 Rooms Keizer; nadat hij in 1314 door vijf keurvorsten
tot koning was gekozen, bestreed hij acht jaar lang Frederik de Schone, die
hij ten slotte in de slag bij Mülheim (1322) versloeg; op 26.02.1324 huwde
hij met gravin Margaretha van Holland;
pogingen om zijn macht in Italië te verstevigen leidden tot een conflict met
(de in Avignon verblijvende) paus
Johannes XXII, die hij tot ketter verklaarde; hij werd daarop in de
ban gedaan; nadat hij zich in 1327 tot koning en in 1328 tot keizer had laten
kronen verklaarde hij de paus ontheven van zijn waardigheid en benoemde hij
Nicolaas V tot nieuwe paus; door een uitgekiende huwelijkspolitiek wist
hij zijn ‘Hausmacht’ te verstevigen: hij huwde zelf met Margaretha van
Beieren (zijn tweede huwelijk), zijn oudste zoon met Margaretha Maultasch van
Tirol; aangezien laatstgenoemde eerst gehuwd was geweest met Johan Hendrik
van Luxemburg, leidde haar huwelijk met zijn zoon tot een verbond tussen het
huis Luxemburg en paus Clemens VI;
hij overleed voor het tot een treffen kwam bij een jachtpartij |
|
1314-1330 |
Koning Friedrich III der Schöne von Österreich |
" ca.
1286 - ^ 13.01.1330 |
Habsburgs Huis |
Zoon van
Albrecht I; na de dood van Heinrich VII in 1313 ontbrandde de
strijd om de opvolging tussen hem en Ludwig IV; in de slag bij Mühldorf
(1322) werd hij verslagen en gevangengenomen |
|
1346-1378 |
Keizer Karl IV |
" 14.05.1316 - ^ 29.11.1378 |
Luxemburgs Huis |
Sinds 1355 Rooms Keizer; was tevens koning van Bohemen; hij
regelde de koningskeuze via de Gouden Bul (1356): beperking van het
kiescollege tot zeven |
|
1378-1400 |
Koning Wenzel |
" 26.02.1361 - ^ 16.08.1419 |
Luxemburgs Huis |
Hij was tevens hertog Wenceslaus II van Luxemburg
(1383-1419) en koning Wenceslaus IV van Bohemen (1378-1419); tijdens
zijn bewind ontstond strijd met de Tsjechische nationalisten; hij werd
afgezet door de rijksgroten |
|
1400-1410 |
Koning Ruprecht
von der Pfalz |
" 1352 - ^ 18.05.1410 |
(Wittelsbach) |
Hij was tevens vanaf
1398 graaf Ruprecht III van de Pfalz; in 1403 werd hij als koning door paus Bonifatius IX erkend, die hem
als een mogelijke bondgenoot zag; hij was voor hem echter van weinig nut,
omdat hij het grootste deel van zijn tijd in Duitsland besteedde aan het
bestrijden van de aanhangers van Wenzel; hij deed mee aan een mislukte
krijgstocht naar Italië |
|
1410-1411 |
Koning Jobst von
Mähren |
" ?
- ^ 17.01.1411 |
|
|
|
1410-1437 |
Keizer Sigismund
von Luxemburg |
" 15.02.1361 - ^ 09.12.1437 |
Luxemburgs Huis |
Zoon van Karl IV; sinds 1433 Rooms Keizer; hij was tevens
koning van Hongarije (1387-1437) en van Bohemen (1419- 37); hij streed mee in
de verloren kruistocht van Nicopolis (1396) tegen de Turken; hij riep het
concilie van Konstanz (1414-1418) bijeen, dat het westers schisma beëindigde;
de mede door de verbranding van Hus veroorzaakte Hussietenoorlogen verliepen
slecht; hij mengde zich in verschillende andere Europese aangelegenheden |
|
De Habsburgers |
||||
|
1438-1439 |
Koning Albrecht II |
" 10.08.1397 - ^ 27.10.1439 |
Habsburgs Huis |
|
|
1440-1493 |
Keizer Friedrich III |
" 21.09.1415 - ^ 19.08.1493 |
Habsburgs Huis |
Sinds 1452 Rooms Keizer; zoon van hertog Ernst van
Stiermarken; hij was de laatste keizer die zich in Rome liet kronen; hij was
meer beducht voor verliezen van zijn eigen erflanden (Oostenrijk) dan voor
Duitsland; hij vertoonde een weinig krachtdadig optreden tegen de Hongaren en
de Turken |
|
1493-1519 |
" 22.03.1459 - ^ 12.01.1519 |
Habsburgs Huis |
Sinds 1508 Duits Keizer; eerste “Roomse”Keizer zonder kroning door
de paus; als weduwnaar van Maria van
Bourgondië was hij regent over de Bourgondische Nederlanden van 1482-1493
(voor zijn zoon Filips de Schone) en
van 1506-1515 voor zijn kleinzoon Karl V;
hij was weinig succesvol in zijn vele oorlogen, onder meer tegen Frankrijk |
|
|
1519-1556 |
Keizer Karl V |
" 24.02.1500 - ^ 21.09.1558 |
Habsburgs Huis |
Kleinzoon van Maximilian I; sinds 1530 Duits Keizer; was
van 1516 tot 1556 tevens koning
Karel I van Spanje |
|
1556-1564 |
" 10.03.1503 - ^ 25.07.1564 |
Habsburgs Huis |
Hij was een jongere broer van Karl V, die hij tijdens
zijn afwezigheid verving; sinds 1558 was hij Duits Keizer; hij was sedert
1531 Rooms koning en sedert 1526 koning van Bohemen; hij bevorderde de
Contrareformatie; hij was gehuwd met Anna van Bohemen en Hongarije |
|
|
Duitse Keizers |
||||
|
1564-1576 |
Keizer Maximilian II |
" 01.08.1527 - ^ 12.10.1576 |
Habsburgs Huis |
Zoon van
Ferdinand I; hij was gehuwd met zijn nicht Maria van Oostenrijk (dochter
van Karl V); hij was tevens koning van Bohemen (1562-1576) en van Hongarije
(1563-1576); hij wist op godsdienstig gebied de vrede te bewaren; zijn
dochter Elisabeth was gehuwd met koning
Karel IX van Frankrijk |
|
1576-1612 |
Keizer Rudolf II |
" 18.07.1552 - ^ 20.01.1612 |
Habsburgs Huis |
Zoon van
Maximilian II; hij was meer geleerde dan bestuurder; als liefhebber van
astrologie en astronomie beschermde hij geleerden als Kepler en Brahe; hij
was in de geest van de Contrareformatie aan het Spaanse hof opgevoed, maar afkerig
van geweld tegen de protestanten; aan het eind van zijn regeringsperiode werd
hij steeds minder bekwaam om te regeren; zijn verwanten, vooral zijn broer
Matthias, grepen ten slotte in |
|
1612-1619 |
Keizer Matthias |
" 24.02.1557 - ^ 20.03.1619 |
Habsburgs Huis |
Zoon van
Maximilian II, broer van Rudolf II; hij was tevens koning van
Hongarije (1608-1619) en van Bohemen (1611-1619); voordien was bij door de
Staten-Generaal van de Nederlanden als landvoogd (1577-1581) aangesteld, met
als adjudant prins Willem I van
Oranje, die de feitelijke macht bezat; hij was gehuwd met Anna van Tirol |
|
1619-1637 |
" 09.07.1578 - ^ 15.02.1637 |
Habsburgs Huis |
Zoon van Karel van Stiermarken;
zijn zuster Margaretha van
Styrië was gehuwd met koning Filips III van Spanje; hij
was tevens koning van Hongarije en van Bohemen; hij was een onverdraagzaam
katholiek strijder tegen protestantisme; in 1619 werd hij door de bevolking
als koning van Bohemen afgezet ten gunste van de protestant keurvorst
Frederik V van de Palts; dit betekende het begin van de Dertigjarige
Oorlog, die zijn regeringsperiode beheerste; door het Restitutie-edict (1629;
teruggave van door protestanten ingenomen kerken) wakkerde hij de onrust aan;
hij kon zich slechts met moeite staande houden |
|
|
1637-1657 |
" 13.07.1608 - ^ 02.04.1657 |
Habsburgs Huis |
Zoon van
Ferdinand II; gehuwd met zijn nicht Maria Anna (dochter van zijn vaders
zuster Margaretha van Styrië en koning
Filips III van Spanje); hij was tevens koning van Hongarije (vanaf
1626) en van Bohemen (vanaf 1627) tijdens het keizerschap van zijn vader; in
1632 werd hij diens legercommandant; als keizer rekte hij de
vredesbesprekingen; hij moest uiteindelijk in 1648 de voor hem ongunstige
vrede van Westfalen sluiten |
|
|
1658-1705 |
" 09.06.1640 - ^ 05.05.1705 |
Habsburgs Huis |
Tweede zoon van
Ferdinand III, die hij in 1658 opvolgde in de Oostenrijkse erflanden
(zijn oudere broer Ferdinand overleed in 1654); hij was achtereenvolgens
gehuwd met Margaretha Theresia (dochter van koning Filips IV van Spanje) en
Eleonora van de Palts; hij was van nature vredelievend en
anti-militaristisch; desondanks raakte hij tijdens zijn regering diverse
malen in oorlog (onder meer met koning
Lodewijk XIV van Frankrijk; zijn binnenlandse politiek was die van
een absoluut vorst, hetgeen vooral in Hongarije weerstanden opriep en leidde
tot een opstand onder leiding van Emmerich Tökölys; de door deze te hulp
geroepen Turken werden in 1699 verslagen (vrede van Karlowitz); de aanspraken
voor zijn zoon Karel op de Spaanse troon waren onder meer aanleiding tot de
Spaanse Successieoorlog (1702-1713); hij was streng katholiek opgevoed en
kunstzinnig; hij stimuleerde het theater- en muziekleven en was zelf actief
als componist |
|
|
1705-1711 |
|
" 26.07.1678 - ^ 17.04.1711 |
Habsburgs Huis |
Zoon van
Leopold I en Eleonora van de Palts; hij was tevens koning van Hongarije (vanaf
1678); tijdens de Spaanse Successieoorlog (1702-1713) reorganiseerde hij de
Oostenrijkse financiën (oprichting van een staatsbank); zijn opperbevelhebber
Eugenius van Savoie behaalde belangrijke successen in Noord-Italië; in
Hongarije onderdrukte hij in 1703 een opstand onder leiding van
Ferenc II Rákóczi; zijn poging om de Spaanse kroon voor de Habsburgers
te behouden was tevergeefs; hij was gehuwd met Wilhelmina Amalia van
Brunswijk-Lüneburg |
|
1711-1740 |
Keizer Karl VI |
" 01.10.1685 - ^ 20.10.1740 |
Habsburgs Huis |
Tweede zoon van
Leopold I; hij was tevens koning van Hongarije (1712-1740) en koning
Karel III, van Bohemen (1723-1740); hij bepaalde via de Pragmatieke
Sanctie (1713) dat zijn dochter Maria Theresia hem zou opvolgen; dit werd erkend door
andere landen, maar bij zijn dood brak de Oostenrijkse successieoorlog uit
(1740-1748); hij was gehuwd met Elisabeth Christina van
Brunswijk-Wolfenbüttel |
|
Wittelsbachers |
||||
|
1742-1745 |
Keizer Karl VII
Albrecht |
" 06.08.1697 - ^ 20.01.1745 |
Wittelsbach |
Hij was sedert 1726
keurvorst van Beieren; hij huwde in 1722 met Maria Amalia (tweede dochter van
Joseph I), die bij haar huwelijk afstand van haar recht van opvolging had
gedaan; hij maakte echter toch aanspraken op de troon, hetgeen de aanleiding
werd voor de Oostenrijkse Successieoorlog (1740-1748); in 1742 werd hij met
steun van Frankrijk en de keurvorsten gekozen tot keizer |
|
Habsburg-Lothringers |
||||
|
1745-1765 |
" 08.12.1708 - ^ 18.08.1765 |
Lotharingen |
Hij was tevens hertog
van Lotharingen (1729-1735); hij was sinds 1736 gehuwd met Maria
Theresia van Oostenrijk;
hij hield zich tijdens de Oostenrijkse successieoorlog (1740-1748) en de Zevenjarige
Oorlog (1756-1763) niet bezig met militaire aangelegenheden, maar met de
staatsfinanciën; zijn dochter Marie Antoinette huwde met koning Lodewijk XVI van Frankrijk |
|
|
1765-1790 |
" 13.03.1741 - ^ 20.02.1790 |
Lotharingen |
Oudste zoon van
Franz I en Maria Theresia; hij was gehuwd met Maria Isabella van Parma;
hij was Rooms koning sedert 1764; hij regeerde in Oostenrijk tot 1780 samen
met zijn moeder; hij was een verlicht despotisch vorst; hij streefde naar
verwezenlijking van een eenheidsstaat; hij eiste ook op godsdienstig terrein
het recht van handelen (jozefinisme of jozefisme); zijn zonder oog voor
tradities doorgevoerde centralisatie en hervormingspolitiek veroorzaakte de Brabantse
Omwenteling (1789) in de Oostenrijkse Nederlanden |
|
|
1790-1792 |
" 05.05.1747 - ^ 01.03.1792 |
Lotharingen |
Tweede zoon van
Franz I en Maria Theresia; hij was tevens groothertog Leopold I van
Toscane (1765-1792); hij was gehuwd met Maria Louise van Spanje; hij regeerde
als een verlicht absoluut vorst; hij maakte van Toscane een administratief
goed georganiseerd en economisch bloeiend land, maar moest in het Duitse Rijk
een iets conservatievere politiek voeren |
|
|
1792-1806 |
" 12.02.1768 - ^ 02.03.1835 |
Lotharingen |
Zoon van Leopold II; hij was gehuwd met Maria Theresia
van Bourbon-Sicilië; hij verloor door oorlogen tegen Frankrijk staatsgebied; eerst
behartigde graaf Von Stadion, later Metternich zijn buitenlandse belangen;
hij werd in 1804 als Frans I keizer van Oostenrijk, maar trad in 1806 af
toen keizer Napoleon I van Frankrijk
de Rijnbond instelde, hetgeen het einde vormde van het Heilige Roomse Rijk;
bij de vrede van Schönbrunn (1809) was Oostenrijk een tweederangsmogendheid
geworden; hij huwde in 1810 zijn dochter Marie Louise uit aan keizer
Napoleon I van Frankrijk; hij was bureaucratisch,
autoritair-conservatief, maar populair bij zijn volk |
|
|
1815-1866: Duitse Bond |
||||
|
1815-1866 |
- |
- |
- |
De Duitse Bond was een bond van 35 soevereine Duitse vorsten en 4 vrije Duitse steden, opgericht na de napoleontische oorlogen als tegenwicht tegen Frankrijk; tijdens het Wener Congres (1814-1815) werd tot de oprichting ervan besloten door de Europese mogendheden die een vervanging van het in 1806 opgeheven Heilige Roomse Rijk wilden; doel was de soevereiniteit van de afzonderlijke Duitse staten te waarborgen en bij oorlog gezamenlijk op te treden; tot halverwege de 19e eeuw had de Oostenrijkse kanselier Metternich (1773-1859) de leiding, na de liberale revolutie van 1848 streefde Pruisen naar machtsuitbreiding; in 1866 begon deze opkomende mogendheid een oorlog tegen Oostenrijk, waarna de Duitse Bond werd vervangen door een bond onder Pruisische leiding |
|
1866-1871: Noord-Duitse Bond |
||||
|
1866-1871 |
- |
- |
- |
De Noord-Duitse Bond was de in 1866 opgerichte opvolger van de Duitse Bond, waarin alle Noord-Duitse staten onder Pruisische leiding verenigd waren; Pruisen, dat Oostenrijk verslagen had en het leiderschap van Duitsland had overgenomen, streefde naar gebiedsuitbreiding en ontbinding van de door Oostenrijk gedomineerde Duitse Bond; van de nieuwe Noord-Duitse Bond maakte bondskanselier Bismarck (1815- 1898) een autoritaire, militaristische instelling en het liberale verzet ertegen brak hij door de anti-Franse gezindheid aan te wakkeren; na de Frans-Duitse oorlog (1870-1871) ging Pruisen samen met de Zuid-Duitse staten op in het Duitse Keizerrijk |
|
1871-1918: Duits Rijk (Deutsches Reich) |
||||
|
1871-1888 |
|
" 22.03.1797 - ^ 09.03.1888 |
Hohenzollern |
Was sinds 1861 koning van Pruisen; hij verzette zich tegen de
door Bismarck noodzakelijk geachte oorlogen, onder meer die tegen Oostenrijk
(1866) en Frankrijk (1870); in 1871, na de Frans-Duitse oorlog, werd in Versailles
het Duitse Rijk uitgeroepen, waarvan hij keizer werd |
|
1888 |
" 18.10.1831 - ^ 15.06.1888 |
Hohenzollern |
Zoon van
Wilhelm I; hij was gehuwd met prinses Victoria (1840-1901), de oudste
dochter van koningin Victoria van
Engeland; hij was slechts 99 dagen keizer |
|
|
1888-1918 |
Keizer Wilhelm II |
" 27.01.1859 - ^ 04.06.1941 |
Hohenzollern |
Zoon van
Friedrich III; zijn conflict met Bismarck leidde in 1890 tot diens ontslag
als kanselier; hij wilde vóór alles een groot koloniaal rijk stichten en de
vloot vergroten; hij ondersteunde Oostenrijk, waarna de Eerste
Wereldoorlog uitbrak; na
tot aftreden gedwongen te zijn door het leger vluchtte Wilhelm naar
Nederland; hij verbleef tot zijn dood in Doorn |
|
1918-1933:
Weimarrepubliek (Weimarrepublik) |
||||
|
1919-1925 |
Reichspräsident Friedrich Ebert |
" 04.02.1871 - ^ 28.02.1925 |
- |
Op 09.11.1918 nam hij van
prins Max von Baden het rijkskanselierschap over en in 02.1919 koos de in
Weimar samengekomen Nationale Vergadering hem tot voorlopig Reichspräsident; in 10.1922 besloot de Rijksdag, met het
oog op Duitslands situatie, zijn presidentschap zonder verkiezingen tot
06.1925 te verlengen; de Weimarrepubliek werd uitgeroepen in 1918 en
officieel ingesteld in 1919; zij ontstond uit een monsterverbond tussen
rechtsnationalisten (het leger) en de socialisten; hij moest 28.06.1919 na
het einde van de Eerste Wereldoorlog de Vrede van Versailles tekenen, die het
land verplichtte hoge herstelbetalingen te betalen; de republiek verloor al
snel veel vertrouwen door revoluties van extreem links (Spartakistenopstand)
en rechts (Kapp-putsch); daarnaast leed zij onder een gigantische
inflatie en kon zij haar financiële verplichtingen niet nakomen, met name
door de herstelbetalingen; in cultureel en intellectueel opzicht vormde de
Weimarrepubliek een brandpunt van vernieuwing en cultureel activisme; Berlijn
werd het centrum van de internationale artistieke en intellectuele
avant-garde; na 1923 begon het economische herstel (met name beëindiging van
de inflatie en verlichting van de herstelbetalingen), dat ook leidde tot
politieke stabilisatie in het binnenland en opheffing van het internationale
isolement van Duitsland |
|
1925-1934 |
Reichspräsident Paul von Hindenburg |
" 02.10.1847 - ^ 02.08.1934 |
- |
Op 26.04.1925 werd hij
tot president gekozen; de economische crisis als gevolg van de beurskrach van
New York (1929) was het hevigst in Duitsland en leidde al snel tot politiek
extremisme (communisten tegenover nationaal-socialisten); in 1932 werd hij
herkozen; op 30.01.1933 benoemde hij de nationaal-socialist Adolf Hitler tot
rijkskanselier, die begon met de afbraak van de democratische instellingen;
hij tekende de Ermächtigungsgesetz van 24.03.1933, waarmee hij in
feite aftrad als Hüter der Verfassung; hij stierf seniel |
|
1933-1945: Derde
Rijk (Dritte Reich) |
||||
|
1933/1934-1945 |
Reichspräsident Adolf Hitler der
Führer |
" 20.04.1889 - ^ 30.04.1945 |
- |
Het Derde Rijk was het
nationaal-socialistische Duitsland onder leiding van dictator Adolf Hitler;
de term werd door de nazi's gebruikt, enerzijds om een continuïteit met het eerste
(Heilige Roomse) Rijk en het tweede (Duitse Keizer)rijk te suggereren en zo
de aanhang van de conservatieve middenstand te vergroten, anderzijds om het
Duitse volk een nieuwe glorieuze tijd te beloven na het fiasco van de
Weimarrepubliek; na het overlijden van Von Hindenburg op 02.08.1934 nam rijkskanselier Adolf Hitler ook het presidentschap op
zich; onder zijn leiding werd
Duitsland een totalitaire staat, waar de nationaal-socialistische leer alle
facetten van het openbare leven ging beheersen; politieke tegenstanders
werden genadeloos vervolgd; het zwaarst hadden de joden het te verduren:
direct na de machtsgreep begonnen de nazi's een stelselmatige haatcampagne,
die uiteindelijk tot de uitroeiing van een groot deel van het Europees
jodendom zou leiden; Hitlers buitenlandse aspiraties maakten een oorlog met
Frankrijk en Engeland op den duur onvermijdelijk (1939), het begin van de Tweede
Wereldoorlog; na enige
overwinningen in West-Europa liepen de Duitse legers stuk op de tegenstand
van de Sovjet-Unie en de inmenging van de VS; Hitler pleegde zelfmoord |
|
1945 |
Reichspräsident Karl Dönitz |
" 16.09.1891 - ^ 24.12.1980 |
- |
Hij werd op 30.01.1943
groot-admiraal en opperbevelhebber van de marine; Adolf Hitler had hem in zijn
testament tot opvolger benoemd; op 01.05.1945 nam hij formeel de leiding
over; op 07.05.1945 ging het Derde Rijk ten onder |
|
1945-1990:
Bezettingszones |
||||
|
1945-1949 |
- |
- |
- |
Het Duitse territorium werd na de Tweede Wereldoorlog door de geallieerde
machten, de VS, Groot-Brittannië, Frankrijk en de Sovjet-Unie, verdeeld in
drie bezettingszones: een Britse zone in het noordwesten, een Russische in
het oosten en een Amerikaanse in het zuidwesten; binnen de Amerikaanse zone
werd later de Franse zone gecreëerd; in 06.1945 werd Berlijn, dat in de
Russische zone lag, eveneens in vier sectoren verdeeld; tijdens de conferentie van Potsdam (08.1945) bepaalden de
vier mogendheden dat de gebieden ten oosten van de Oder-Neisse-lijn onder
Pools bewind zouden komen en het noorden van Oost-Pruisen bij de Sovjet-Unie
gevoegd zou worden; in 1946 besloten de Amerikanen en de Britten hun zones
samen te voegen; in 1947 voegden de Fransen hun zone hieraan toe; de
tweedeling van Duitsland was hiermee een feit |
|
1945-: Bondrepubliek Duitsland (Bundesrepublik Deutschland, BRD) |
||||
|
1949-1959 |
Bundespräsident Theodor Heuss |
" 31.01.1884 - ^ 12.12.1963 |
- |
In 04.1949 werd door de westerse geallieerden het recht op
zelfbestuur aan de West-Duitsers toegekend; op 23.05.1949 was de
Bondsrepubliek Duitsland (BRD) een feit; als reactie hierop richtten de
Russen in het oosten de Duitse Democratische Republiek (DDR) op; Heuss op
12.09.1949 gekozen tot eerste president; op 17.07.1954 werd hij herkozen; het
door de Fransen bezette Saarland kwam op 01.01.1957 bij de Bondsrepubliek |
|
1959-1969 |
Bundespräsident Heinrich Lübke |
" 14.10.1894 - ^ 06.04.1972 |
- |
In 1961 vluchtten veel Oost-Duitsers naar het westen; als reactie hierop werd in 1961 de grens gesloten, door een “IJzeren Gordijn” neer te laten en de Berlijnse Muur te bouwen; in 1964 werd zijn ambtstermijn verlengd |
|
1969-1974 |
Bundespräsident Gustav Heinemann |
" 23.07.1899 - ^ 07.07.1976 |
- |
Op 05.03.1969 werd hij, bij de derde stemming en zonder een absolute meerderheid te behalen, gekozen tot president; in 1973 werd de DDR lid van de Verenigde Naties en enkele westerse landen knoopten diplomatieke betrekkingen aan met de DDR |
|
1974-1979 |
Bundespräsident Walter Scheel |
" 08.07.1919 |
- |
- |
|
1979-1984 |
Bundespräsident Karl Carstens |
" 14.12.1914 - ^ 30.05.1972 |
- |
- |
|
1984-1994 |
Bundespräsident Richard von Weizsäcker |
" 15.04.1920 |
- |
In 1984 werd hij met een overweldigende meerderheid gekozen tot president; in werd hij 1989 herkozen; in de zomer van 1989 wisten duizenden DDR-burgers via Hongarije en Oostenrijk en via de BRD-ambassade in Praag de BRD te bereiken; het proces van onttakeling van de DDR kwam in een stroomversnelling terecht; op 09.11.1989 werd de Berlijnse Muur geopend; op 03.10.1990 vond de Duitse hereniging eenwording plaats; formeel gezien was er geen hereniging, maar werd de BRD uitgebreid met een aantal nieuwe Bundesländer; Duitsland is sindsdien niet meer gedeeld; tevens kwam een einde aan de bezetting door de vier geallieerde mogendheden; de hoofdstad werd verplaatst van Bonn naar Berlijn |
|
1994-1999 |
Bundespräsident Roman Herzog |
" 05.04.1934 |
- |
Hij werd met een kleine meerderheid gekozen en op 01.07.1994 als president geïnstalleerd |
|
1999-2004 |
Bundespräsident Johannes Rau |
" 16.01.1931 - ^ 27.01.2006 |
- |
Op 23.05.1999 werd hij verkozen tot president |
|
2004- |
Bundespräsident Horst Köhler |
" 22.02.1943 |
- |
Op 23.05.2004 werd hij verkozen tot president; hij is geboren in het Poolse Skierbieszów uit Duitstalige ouders; op 22.11.2005 kreeg Duitsland in de persoon van dr. Angela Merkel (" 17.07.1954) voor het eerst een vrouwelijke bondskanselier |
Hieronder volgt een alfabetische lijst van vorstelijke voor- en bijnamen in het Duits met achter elke naam de vertaling ervan in het Nederlands.
|
Albrecht |
Albrecht of Albert(us) |
|
Barbarossa |
[met de] Rode Baard |
|
der Bayer |
de Beier |
|
von Braunschweig |
van Brunswijk |
|
Carolus Magnus |
Karel de Grote |
|
Charlemagne |
Karel de Grote |
|
von Cornwall |
van Cornwall |
|
der Dicke |
de Dikke |
|
der Deutsche |
de Duitser |
|
Franz |
Frans |
|
Friedrich |
Frederik |
|
der Fromme |
de Vrome |
|
der Große |
de Grote |
|
von Habsburg |
van Habsburg |
|
der Heilige |
de Heilige |
|
Heinrich |
Hendrik |
|
von Holland |
van Holland |
|
Joseph |
Jozef |
|
der Jüngere |
de Jongere |
|
Karl |
Karel |
|
von Kärnten |
van Karinthië |
|
von Kastilien |
van Castilië |
|
das Kind |
het Kind |
|
Konrad |
Conrad |
|
Lothar |
Lotharius |
|
Ludwig |
Lodewijk |
|
von Luxemburg |
van Luxemburg |
|
Maximilian |
Maximiliaan |
|
von Nassau |
van Nassau |
|
von Österreich |
van Oostenrijk |
|
von der Pfaltz |
van de Palts |
|
Philipp |
Filip(pu)s of
Philip(pu)s |
|
Rudolf |
Rudolf of Roelof |
|
Ruprecht |
Rupert, Robrecht
of Robert |
|
der Salier |
de Saliër (lid van een Frankische stam) |
|
der Schöne |
de Schone |
|
von Schwaben |
van Zwaben |
|
Stephan |
Stefan |
|
der Vogler |
de Vogelaar |
|
Wenzel |
Wenzel of Wenceslaus |
|
Wilhelm |
Willem |
v Het
bovenstaande overzicht is deels ontleend aan de website Deutschland:
Könige, Kaiser, Staatschefs.
v Over
de geschiedenis van Duitsland leest u verder op De geschiedenis van
Duitsland (Digischool).
v Informatie
over de huidige Duitse troonpretendent leest u op Tradition und Leben e.V.
|
index – © Dirk
van Duijvenbode, Katwijk aan Zee (NL) – Laatste wijziging: 26.XI.2007 |