• Naam: Wendy Heilig.

• Geboortedatum: 30-12-2005

• Tijd: 05.25

• Plaats: Rode Kruis Ziekenhuis in Beverwijk

• Geboortegewicht: 3360 gram

• Lengte bij geboorte: 50 centimeter

Tja, was wel even een schok hoor, dat geboren worden... En ook nog midden in de winter, veel te koud. Op de dag dat ik geboren werd was er zelfs een echt weeralarm, met veel sneeuw en ijzel. Papa en mama wisten niet of ik een jongetje of een meisje zou zijn, dus dat was een hele verrassing.

En 't is wat, probeer je net een beetje te wennen aan dat felle licht en die harde geluiden, en dan moet je al meteen examen doen. Mijn score voor de Apgar test was 9 na 1 minuut en na 5 minuten, en een 10 na 10 minuten, dus ik ben geslaagd met vlag en wimpel.

Maar ik dwaal af, ik was je aan het vertellen wat er allemaal gebeurde toen ik geboren was. Nadat papa en mama mij van top tot teen besnuffeld en beknuffld hadden hebben ze de hele familie, en nog een paar heel speciale mensen, wakker gebeld met het nieuws van mijn geboorte. Gek genoeg vond niemand het echt erg om zo vroeg gewekt te worden... Mama en ik moesten nog een nachtje in het ziekenhuis blijven, en dus kwamen de oma's en opa's, ooms en tantes en neefjes en nichtjes naar het ziekenhuis. Papa bleef de hele dag, maar moest 's avonds toch echt alleen terug. Nog een riskante onderneming, want er was een weeralarm. Zelfs op de snelweg kon hij maar 30 rijden...
 

De tweede dag, 31 december dus, was het nog even spannend of ik wel naar huis zou mogen. Ik was nog een beetje misselijk van die hele geboortetoestand -  ik had per ongeluk wat bloed en vruchtwater ingeslikt en geloof me, daar kun je knap misselijk van worden. Maar de kinderarts wilde me dus nog eventueel een nachtje houden tot ik goed zou drinken. De verpleegsters gaven aan dat het vrij normaal is dat een baby even wat moeite heeft om de voeding op gang te krijgen, en dat de kraamhulp daar meer tijd aan zou kunnen besteden en dus beter zou kunnen helpen dan ze in het ziekenhuis, met onderbezetting, zouden kunnen. En omdat ik het verder zo lekker deed, namen mama en papa me mee naar huis op oudjaarsdag.

Toen we thuiskwamen was de kraamhulp, Ellen, er al. Een hele leuke meid die lekker haar gang ging en mama en papa alles vertelde over hoe ze mij moesten verzorgen. Want het is best wat; al die voedingen, luiers, badjes etc. Ook controleerde ze of alles goed ging met mama, want ook voor haar was de bevalling wel zwaar hoor.

Later die middag ging Ellen naar huis en waren we dus voor het eerst met z'n drieen thuis - of eigenlijk met z'n vijfjes want ook de Heren Katers waren thuis. Mijn ouders waren wel nieuwsgierig hoe ik zou reageren op het vuurwerk, en vooral dat knalvuurwerk. En achter ons huis waren ze al 's middags flink aan het knallen. Heb ik overigens van horen zeggen hoor, ik sliep er lekker doorheen...

Het nieuwe jaar begon dus goed. Hoewel mama en papa iedereen vergeten nieuwjaar te wensen... Op de een of andere manier zijn ze er niet helemaal bij met hun gedachten. De kraamtijd was heel leuk, eerst 4 dagen met Ellen, en toen nog twee dagen met Fanny.

Op de zevende dag kreeg ik ook een hielprik, en een gehoortest. Ik was net daarvoor in bad geweest, en had ook net m'n flesje leeggedronken en dus... Je raadt het al, ik ben door het hele prikken heengeslapen.

Op zondag 8 januari ging ik voor het eerst naar buiten. Ik was lekker dik aangekleed, dus ik voelde niet veel van de kou. We zijn maar een klein stukje gaan lopen, ik hield het prima vol maar de conditie van mama is nog niet zo best.