|
Actiecomité Behoud Woudweg e.o. De bodemschatten en de historische
naamgeving Bij de
herinrichting van het natuur-
en cultuurhistorisch waardevolle veenweidegebied van de Woudweg en omgeving
zou rekening gehouden moeten worden met de archeologie en geografie van dit
gebied. De processen die het landschap hebben gevormd zijn bepaald door de
wisselwerking van mens en natuur waarbij de mensen de natuurlijke beperkingen
hebben weten te benutten en overwinnen met als resultaat het huidige
cultuurlandschap. Langs de kreken in het veengebied werden vroeger tijdens
vloed smalle zandige ruggen (oeverwallen) gevormd. Deze zandige ruggen zijn
nu als zichtbare ruggen in het landschap waarneembaar. Dat deze smalle ruggen
nu zichtbaar zijn in het landschap komt vooral doordat het omliggende veen is
ingeklonken en de zandruggen niet. Bij omvorming
tot een extensief recreatief gebied zou je die geschiedenis een prominente
plaats moeten geven. De mensen kunnen van dichtbij
het verleden en de ontstaansgeschiedenis beleven van het hier aanwezige
landschap. De huidige plannen en de al gerealiseerde Olsthoornplas doen geen
recht aan het “bodemarchief”. Kreekruggen afgraven om daar plassen
en beekjes te graven is niet de juiste manier om met de geschiedenis om te
gaan. Ingrepen in de bodem zijn onomkeerbaar. Ook het afgraven van het naast
de kreekruggen gelegen veen is eigenlijk geen optie. De kreekruggen zouden
dan wel gespaard blijven maar de samenhang met de omgeving gaat volledig
verloren, ook raken de aanwezige natuurlijke kwelstromen verstoord door al
het gegraaf. De plannen voorzien in een onaanvaardbare verdere aantasting van
de kreekruggen en de directe omgeving daarvan. Er zouden geen kreekruggen
meer worden afgegraven volgens DLG maar in augustus 2005 is er langs de
Holyweg weer een flink stuk kreekrug weggegraven.
Graafwerkzaamheden en één van de kreekruggen langs de
Holyweg, augustus 2005. Hoewel op de
DLG kaartjes wel archeologische vindplaatsen staan aangegeven zijn er volgens
het Rapport “Midden-Delfland, een archeologische kartering, inventarisatie,
waardering en bewoningsgeschiedenis” van Epko J. Bult uit 1983 meer archeologische
vindplaatsen in dit gebied dan er op de kaartjes van DLG te vinden zijn. Niet
alle vindplaatsen hebben blijkbaar een plek gekregen in de DLG plannen. De namen in
dit gebied verwijzen allemaal naar het verleden. Op één of andere manier
hebben ze allemaal te maken met het water en het veen en het ontstaan van dit
gebied. De naam van de Holyweg stamt af van de heerlijkheid en ridderhofstad
Holy. De naam Holy is afgeleid van “hoylede” wat weer een verbastering is van
“hoge lede”. De betekenis hiervan is: een hoger gelegen plaats aan een kreek
of watering. Waarschijnlijk werd hiermee de prehistorische kreek de Vlaeringh
bedoeld die vroeger ook wel Holierhoekse watering werd genoemd. De naam
Holierhoekse polder is hiervan uiteraard ook afgeleid. De Heerlijkheid was
gelegen op een verhoging in de polder. De Trekkade is het smalle jaagpad
langs de Vlaardingse Vaart, genoemd naar de paarden die op dit pad de
trekschuiten voorttrokken. Dit jaagpad is in 1654 aangelegd. De Woudweg is
waarschijnlijk vernoemd naar het struikgewas en de wilgen die op de hoger
gelegen delen groeiden. Met deze hoger gelegen delen worden de kreekruggen
bedoeld. Van een echt woud is geen sprake geweest, daarvoor was het veen veel
te nat en regelmatig werd het land nog overstroomd waardoor de bestaande
vegetatie ook weer verdween. De naam van de Harreweg is waarschijnlijk
afgeleid van Harg of Harga. Een verdronken nederzetting bij Kethel had de
naam Harg en ook een riviertje met de naam Harg stroomde hier. Harga is de
Germaanse benaming voor offerplaats. De Breeweg was altijd wat breder dan de
andere wegen in dit gebied. Het is een oude ontginningsweg. Op de kaart van Kruikius wordt de Breeweg aangeduid als Veronen Weerse weg. Veronen betekent Vroon(weg) wat
ontginningsweg betekent, een weer is een kavel land omgeven door sloten. Het
Actiecomité denkt dat het beter is om het verleden en de oorsprong van dit
gebied in beeld te brengen. Zorg ervoor dat de bezoekers van dit gebied ook
dit soort zaken gaan zien. Het educatieve
aspect kan een welkome aanvulling zijn bij de beleving van het polderschoon
met al haar weidsheid. Wijs ze b.v. met informatieborden op het ontstaan van het
landschap met het veen en de kreekruggen, de archeologische bodemschatten en
de herkomst van de namen van de verschillende wegen in dit gebied. Augustus 2005 |
